Hoewel ik verre reizen maak voor het vinden van grenspalen, valt er in de directe omgeving ook genoeg te beleven. De grens tussen Noord Brabant en Limburg bijvoorbeeld. Maar die is me te bekend. De meeste grenspalen zijn nieuw en voorzien van een bordje voor toeristen. Niks voor mij.
Gelukkig is er meer:
In 1954 werd luchtmachtbasis De Peel (Venray) gesticht. Een kazerne met een landingsbaan. Het terrein werd omheind om pottekijkers op afstand te houden. Typisch voor tot die tijd was dat er rondom de omheining paaltjes werden geplaatst. Je ziet dat bij meer militaire terreinen. Genummerd en met het opschrift MvO, 'Ministerie van Oorlog'. Want zo heette Defensie toen. Ook in deze tijd zou die naam niet meer misstaan.
Ik zag toevallig paar van deze betonnen paaltjes staan toen ik een moutainbiketocht maakte die een stuk langs de omheining van de kazerne in de 'Vliegveldbossen' voerde.
Sinds 2012 heet de luchtmachtbasis de Luitenant-generaal Bestkazerne en lange tijd haalde men de schouders op bij het belang ervan. De landingsbaan is al een tijdje gesloten en er staat apparatuur om vliegende objecten te onderscheppen.
Op de website van het Ministerie van Defensie staat het als volgt omschreven:
Defensie Grondgebonden Luchtverdedigingscommando
Het Defensie Grondgebonden Luchtverdedigingscommando (DGLC) verdedigt het luchtruim vanaf de grond. Het DGLC beschermt vitale objecten, eenheden en gebieden tegen dreigingen vanuit de lucht. Met verschillende wapensystemen schakelt de eenheid vliegtuigen, helikopters, raketten, kruisvluchtwapens en drones uit.
Tot voor kort leek dit een overbodige activiteit maar nu krijgt het ineens een enorm belang. Met de toenemende spanningen tussen Rusland en het Westen is er sprake van ook de landingsbaan weer in gebruik te nemen voor oefeningen met gevechtsvliegtuigen. Dat stuit op veel verzet van de inwoners van Vredepeel. Het kan immers overdag geluidsoverlast veroorzaken en de paarden raken van streek van zoveel lawaai. Dus het gaat misschien niet door. Een cadeautje voor Putin en andere schurken uit onverwachte hoek. En jammer dan voor degenen die getroffen worden door wapens vanuit de lucht, waar ook ter wereld. Sorry, wij halen die wapens voor u niet uit de lucht. Onze paarden zijn belangrijker.
Terug naar de MvO palen:
Deze zijn dus rond 1954 geplaatst, voor zover ik weet zijn het meteen de laatste die geplaatst zijn. Gemaakt van beton met de afmetingen 20 cm bij 20 cm en 120 cm lang, waarbij de palen zo'n 40 centimeter boven de grond uitsteken.
Hoeveel er precies geplaatst zijn, weet ik niet. Ik schat ongeveer 105 stuks. Op de laatste paar honderd meter tussen paal 101 en paal 1 lijken wat palen te ontbreken.
De palen staan ruim 70 jaar in de grond en in die tijd is er weinig onderhoud aan gepleegd. Sommige zijn beschadigd of gebroken, andere zijn onvindbaar
doordat ze onder de grond of in een sloot verdwenen zijn of helemaal verdwenen zijn. Het terrein van de kazerne grenst aan nogal wat landbouwgronden.
Grenspalen en landbouwgrond is zelden een goede combinatie.
Verder ontbreekt het aan historisch besef en dat is jammer want de palen zijn best bijzonder.
Ik heb in 2024 zowel de gemeente Venray als Defensie aangeschreven
over deze palen omdat paal 32 gebroken op de grond lag maar de gemeente is niet geïnteresseerd en Defensie evenmin.
De palen staan net buiten de omheining en zijn daardoor bereikbaar. De militaire luchtbasis zelf is niet toegankelijk en wordt volgens de borden
met honden bewaakt. Buiten mijn eigen hond heb ik er geen honden gezien, wel camera's en af en toe een surveillerende auto. De omheining zelf
stelt niet veel voor, kwaadwillenden zijn binnen een halve minuut binnen.